Het is gelukt….

Mannie en Hans naar Roemenie

Mannie was bij Mannie op visite om de rolstoel voor Elisabeth op te halen. Die was bij ons geleverd. Ik was zelf een stuk fietsen. Toen ik thuis kwam kregen we het over hoe die rolstoel naar Roemenie zou moeten. Al direct dacht ik: die kunnen wij wel wegbrengen. Aan de ene kant heel erg mooi en dankbaar om dat te doen, aan de andere kant, hoe leuk is het om een korte roadtrip te maken samen? Direct pakten we de mobieltjes erbij om alle coronamaatregelen te checken per land. Zo te zien moest dat geen probleem zijn. Dus, het idee was geboren. Wij gaan de rolstoel naar Imre in Hongarije brengen.

Goulash

De reis naar Hongarije verliep voorspoedig. We vertrokken op 24 juni in de late namiddag. Om vervolgens in Dresden te overnachten en vrijdag 25 juni door te rijden naar Imre in Berettyóújfalu.

We zaten op het randje van coronaversoepelingen in Hongarije dus we waren al een beetje voorbereid op lange rijen bij de grens. Het tegendeel was waar: alle grenzen waren open en we konden in 1 streep doorrijden.

Het ontvangst bij Imre was hartelijk. Na een korte opfrisronde zijn we uit eten gegaan. Imre vond het heel fijn dat we er waren en trakteerde ons op een echte Hongaarse goulash. Ook werd de volgende dag doorgenomen. We zouden de rolstoel persoonlijk afleveren in het dorp waar Elisabeth woont. Ook zouden we de kledingzakken uitdelen en de medische spullen afgeven.

Hoewel het niet mijn eerste keer was om in Roemenie te zijn, was het wel mijn eerste keer om op een dergelijke missie te gaan en een Roma dorp te bezoeken. En natuurlijk heb ik foto’s gezien van hoe arm het er is, hoe het er uit ziet en verhalen gehoord van hoe deze mensen leven en overleven. Ik dacht dat ik aardig was voorbereid.

Tot je er zelf staat.

We reden het dorp binnen en in no-time stond het hele dorp om ons heen. Imre liet ons zien hoe een vrouw aan het koken was. Er werden genoeg foto’s gemaakt. We reden door naar het huis waar Elisabeth woont. Ik gok dat er wel 50 mensen om ons heen stonden. Het was best overweldigend. Niet alleen de mensen, maar de hele omgeving, en ook de indringende geur.

Mannie en ik pakten de rolstoel uit de auto. Inmiddels waren de ouders van Elisabeth en Elizabeth zelf ook aangekomen. Nadat we de rolstoel in elkaar hadden gezet werd Elisabeth in haar nieuwe stoel gezet. De blijdschap was van haar gezicht af te lezen. Er zat een grote smile op haar gezicht. Maar niet alleen op haar gezicht. Ook van haar ouders.

De verhalen

Intussen was Imre begonnen met het uitdelen van de overige spullen. Er werden ruimschoots foto’s gemaakt. Ik vond dat in het begin vreemd. Het voelde raar. Imre gaf aan dat het juist belangrijk is. We moeten laten zien aan de buitenwereld hoe het er aan toe gaat. Jullie zijn de verspreiders van deze boodschap. Laat het aan de wereld zien. Dus maak zoveel mogelijk foto’s en vertel het aan iedereen.

Daar sta je als rijke westerling met je iPhone in de handen. Ik kreeg het zelf even zwaar. Ik voelde mij bezwaard en emotioneel worden maar dacht tegelijkertijd, wacht hier nog even mee. Hier heeft niemand wat aan momenteel. Maak foto’s, neem het in je op en luister naar de verhalen.

Imre nam ons mee naar andere “huizen”. In totaal hebben we 4 huizen bekeken. Sommige hadden geen wc, geen kookgerei, en ander had alleen nog maar stenen staan wat nog een huis moest worden.  De verhalen van de families werd ons verteld. 1 familie sliep met 7 man in een “huis” van 3 bij 4 meter. Een paar matrassen op de grond, een tafeltje met wat eten er op. En alles was nat, vies en zwart van de modder. Dekens lagen buiten te drogen omdat het de nacht er voor had gestormd en delen van het dak er van af waren gewaaid.

Een andere familie had geen kookgerei, geen wc en de gaten in het dak. Er was geen stroom, geen water en weinig eten. Het huisje er naast zag er voor de begrippen daar, iets beter uit. Er was 1 ruimte met kleden aan de muur en een tv. De geur was indringend. De warmte maakte het nog intenser.

Emotioneel

Na 4 huizen te hebben bekeken en de verhalen te hebben aangehoord was het even genoeg voor mij. We zouden even een kop koffie ergens gaan drinken. We reden het dorp uit. De kinderen renden achter de auto aan van blijdschap. Maar niet alleen kinderen 🙂

De mix van alles wat ik had gezien, de blijdschap in de ogen wanneer je hulp in de vorm van spullen brengt, het dringen bij het uitdelen, de intense geur en de hitte, de kleren die kinderen dragen (of juist niet dragen) en de verhalen van de gezinnen maakten me emotioneel. Nu kan het even, laat maar even gaan.

De missie was geslaagd! De rolstoel is afgeleverd aan Elisabeth en haar ouders en veel gezinnen hebben nieuwe kleren en medische hulpmiddelen gekregen.

Het lezen van het reisverslag van Hans en Mannie, en het zien van de foto’s raakt ons telkens weer en opnieuw. Het is voor ons als Ro-Manna een voorrecht om betrokken te zijn bij deze armste bevolkingsgroep in Europa.

Naast de rolstoel ontvingen we bericht dat de eerste operatie van Albi, een jongen van 23 jaar met een grote tumor is geslaagd. Dankzij uw hulp (er was 1170 euro nodig voor de operatie en dat was er binnen een paar dagen) en gebed kon hij vrijs snel geopereerd worden en zojuist had ik contact met Imre, die mij vertelde dat de 2e operatie waarschijnlijk binnen 2 weken zal plaatsvinden en dat het tot nu toe goed gaat met Albi. De vraag blijft natuurlijk om voor hem te blijven bidden en dat ook de 2e operatie goed al gaan en de tumor bij zijn halsslagader volledig verwijderd kan worden en hij daarna goed zal herstellen.

In oktober hopen we Imre en verschillende zigeunerdorpen weer te bezoeken. We nemen dan minimaal 250 gevulde rugtasjes mee voor de kinderen zodat zij spullen en kleding hebben om naar school te kunnen gaan. Op dit moment zit onze opslag vol. Er ligt ongeveer 7 a 6 m3 opgeslagen en we stoppen daarom nu de inzameling van kleding. Alleen voor kinderkleding is er nog beperkte ruimte. Wellicht dat er na onze reis weer ruimte is, dan hoort of leest u dat van ons. Dank voor al uw hulp, sponsoring en gebed, het wordt zeer gewaardeerd.

hartelijke groet, namens de Roma’s en ons als bestuur; Mannie, Fenny, Matthijs en Harry (bestuur stichting Ro-Manna)

Hans en Mannie onderweg naar Roemenië

We hebben prachtig nieuws……Gisteravond de volvo van Hans en Mannie ingepakt voor hun reis die vandaag (24 juni) begint naar Imre en onze zigeunervrienden in Roemenië. Aan boord; in de eerste plaats een prachtige, rolstoel voor Elisabeth, een meervoudig gehandicapt meisje. Omdat zij niet kan lopen draagt haar moeder haar en ondertussen groeit Elisabeth waardoor ze voor haar moeder te zwaar wordt om te dragen. De rolstoel is een cadeau van Arko Mossel (dankjewel Arko…) en dus een fantastisch geschenk voor Elisabeth. Net zo fantastisch is het spontane aanbod van Mannie en Hans om de rolstoel nu al te brengen. Vandaag vertrekken ze en naast de rolstoel was er nog plaats voor kleding en andere medische spullen. Op een klein plekje na, waar nog precies een toilettas en handdoek past (voor Hans en Mannie zelf..) is de auto vol en wensen wij hun een goede en veilige reis naar het 1600 km verderop gelegen Roemenië, waar Imre hen zaterdag zal verwelkomen met, zoals hijzelf zegt; een heerlijke Pörkölt… Zondag gaan ze alweer richting Zuidbroek waar ze maandagavond hopen aan te komen. (dankjewel Hans en Mannie. We bidden voor een veilige reis en veel genieten…..

We hebben nog meer goed nieuws. Onlangs hebben we u geïnformeerd over Albi, een jongeman met een grote tumor in zijn hals. Omdat het kwaadaardig is moet Albi geopereerd en hiervoor was een bedrag van nodig van 1170,00 euro. Dankzij uw betrokkenheid was het geld binnen een week op de rekening van Ro-Manna en konde we dit overmaken naar Imre. Deze week laat Imre ons weten dat Albi volgende week geopereerd kan worden. Imre had een etentje geregeld met de chirurg en deze verzekerde hem dat uit onderzoeken blijkt dat de tumor middels een operatie geheel verwijderd zal worden en hij er veel vertrouwen in heeft dat het goed komt. Dus namens Imre en natuurlijk Albi, heel veel dank voor uw gebed en financiële hulp. We houden u middels facebook en de website op de hoogte….

Imre, U, jij en ik helpen Iboya…

Op de één of andere manier weet Imre altijd die mensen te vinden die onze hulp het meest nodig hebben. Vandaag en de komende tijd is dat voor Mw. Iboya. Iboya heeft haar pols op 3 plaatsen gebroken en dat betekent dat ze behalve een klein pensioen van 20 euro per maand, geen inkomen heeft en niet goed kan zorgen voor haar gehandicapte dochter Palmuska, Rita en de baby van Rita. Om de komende maanden – de tijd van herstel en genezing- rond te komen heeft zij een extra ondersteuning nodig van 150,00 euro per maand. Hiermee kan ze voedsel kopen om de vier monden te vullen en elektriciteit betalen. Het is een voorrecht voor ons om haar, vanuit Ro-manna, met uw en onze hulp hiermee te helpen. We zijn dankbaar voor de hulp die u geeft en waarmee we steeds kunnen voorzien in actuele en nodige hulpvragen. vandaar dat wij ook dit van harte aanbevelen en onder uw aandacht brengen. Daarnaast bidden we voor een spoedig herstel van haar pols, zodat Iboya naast het werk, datgene kan doen wat ze graag wil doen en wat op dit moment niet mogelijk is. Hebt u hierover vragen, neem dan gerust contact met ons op. Hartelijke groet en dank, bestuur Ro-Manna.

Nieuwsbrief Pasen

Nieuwsbrief

“Pasen 2021…..”

Beste  vrienden,

Terwijl wij, in Nederland, ons bezighouden met verkiezingen, politiek en corona-maatregelen, gaat het leven in de zigeunerdorpen door. Het is nog steeds winter, koud en guur. Ondanks dat kijken we dankbaar terug op de afgelopen maanden. Ongemerkt voor velen, gebeurt er veel en zijn Imre, Maria en hun vrienden in staat om te voorzien in veel wat nodig is, zoals hout, kleding, voedsel, reparatie en nieuwbouw van huisjes. U hebt dat samen met veel anderen mogelijk gemaakt.

We worden er stil van als we bedenken dat de stichting Ro-Manna nog geen jaar actief is als organisatie en zoveel vertrouwen geniet van mensen die geven, breien, kleding en schoolspullen verzamelen of sponseren, transport en opslag regelen en bidden  waardoor we samen met u  Imre in Roemenië, de Roma’s en hun kinderen kunnen zegenen.

Om een paar activiteiten te noemen zodat u een indruk heeft;

  • december – uitdelen van voedselpakketten aan 45 gezinnen in Albison
  • December – 6 basisscholen doen mee met de actie ‘rugtasjes’ waarbij ze zorg dragen voor de inhoud zodat kinderen naar school kunnen.
  • 4 januari – opnieuw brengt Imre en zijn team voedselpakketten en hout voor de kachel, naar de allerarmsten
  • 10 januari – Roma’s houden in de kerk een dankdienst voor alle hulp
  • 15 januari – actie Food and  Wood zorgt voor eten en hout in de winter, de temperatuur daalt ’s nachts tot – 15 graden
  • 15 januari – winterbanden voor de auto van Imre
  • 22 januari – heerlijke verse broodjes worden uitgedeeld aan de kinderen
  • februari – actie Shelter is gelanceerd om 7 huisjes (niet meer dan bouwvallen en mensonwaardig om in te wonen) te verbeteren. Binnen een week is er voldoende geld binnen om 3 huisjes op te knappen…. De actie gaat door….
  • 8 februari – voedsel uitdelen in het dorpje Adoni
  • 10 februari – Imre stuurt foto’s van het verbeteren van de huisjes
  • 26 februari – 37 van de allerarmste gezinnen ontvangen vandaag een groot voedselpakket

Hieronder ziet u een overzicht van de giften die Ro-Manna de afgelopen maanden heeft ontvangen. U kunt ook de bedragen zien die direct beschikbaar zijn gesteld in Roemenië. Deze giften zijn aangewend voor voedselhulp, hout voor de kachel en verbetering van de huisjes.

Jaaroverzicht      ontvangen           uitgegeven          Roemenië            diverse kosten

september             € 2.032,50            € 1.265,74            € 1.250,00            € 16,74

oktober                  € 2.380,00            € 2.314,79            € 2.300,00            € 14,79

november              € 3.808,00            € 3.064,89            € 3.050,00            € 16,89

december              € 5.563,00            € 4.699,38            € 4.650,00            € 49,38

Totaal 2020          € 13.783,00          € 11.315,00          € 11.250,00          € 97,80

reserve op de bank              € 2.472,00        

Zomaar een greep uit de vele activiteiten die u ook terug kunt vinden op de website van Ro-Manna en op Facebook  en dankzij een grote betrokkenheid mogelijk zijn en  dat 6 basisscholen in de provincie actief zijn met het vullen van 250 rugtasjes zodat de kinderen straks weer, of voor het eerst, naar school kunnen.

Onze plannen om in de meivakantie de Roma’s te bezoeken moeten we helaas vanwege de corona-maatregelen uitstellen. Wat hadden we graag hun willen bezoeken en bemoedigen, spullen brengen, samen zingen en God danken voor Zijn goedheid. We hopen nu dat we in de herfstvakantie kunnen gaan en bidden dat de corona maatregelen dan zijn versoepeld zodat we kunnen reizen.

Tenslotte,

Het is bijna Pasen. In de lijdensweek gedenken we dat Jezus Zijn leven gaf aan het kruis waarmee Hij onze schuld en zonde heeft gedragen en weggedaan. Hierdoor ontvangen mensen een nieuw leven met een nieuw perspectief. Een perspectief waarbij ziekte, dood, ellende en armoede niet het einde is. Het perspectief is namelijk dat er hoop is, en Jezus terugkomt  om het Koninkrijk van God te vestigen. Een land waar niemand tekort zal hebben. Dat is de hoop van pasen voor u, voor ons en voor de Roma’s die wij tot dat moment mogen liefhebben en dienen.

Met vriendelijke groet en dank,

Het bestuur van Stichting Ro-Manna

Mannie, Matthijs, Fenny en Harry

Mónika uit Albis

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is 150915401_289101572775266_643519788394245590_n-edited.jpg

Op 15 januari krijg ik een berichtje van Mannie of ik nog foto’s heb van Albis. Mannie heeft via messenger een berichtje gekregen van Monika, ze is 19 jaar en opgegroeid in de zigeuner nederzetting bij Albis in west Roemenie. Ze woont nu met haar familie in Oostenrijk en leven gelukkig niet meer in armoede. Ze stuurt een paar oude foto’s die ze van de facebook pagina van Mannie heeft geplukt met de boodschap “dieze sind meine bruder und swestern!!. Op de foto staan 2 jongetjes met gebreide truitjes en mutsjes en op een andere foto staan 3 meisjes met een zak vol kleding. De foto’s zijn in 2015  genomen en Monika vraagt heel bescheiden of er nog meer foto’s zijn van Albis uit die periode en of ze die toegestuurd kan krijgen. Ze zou heel blij zijn met foto’s van haar familie, in het bijzonder van haar vader die twee jaar geleden is overleden.
De zoektocht begint en zowaar. In 2006 zijn we vanuit Winschoten met een hele groep jongeren in Albis geweest en zijn veel foto’s gemaakt, meer dan 100.  Ik stuur ze door naar Mannie en die mailt het hele bestand naar Oostenrijk.
Nog dezelfde dag komt de reactie van een dolgelukkige Monika die veel familie herkent en zelfs een foto tegenkomt met haar ouders en haar opa en oma erop.
” I am so grateful to you. Thank you very much, there is my father, my mother, my grandfather and my grandmother. There are many on it, even me. Thank you very much.”
Monika weet niet dat wij misschien wel net zo blij en onder de indruk zijn als zij. De foto’s stonden al die jaren op de harde schijf geplakt en ik heb ze misschien nog 1 of 2 keer bekeken. Het zijn mooie herinneringen aan een reis waarin we in de zigeuner dorpen mensen mochten helpen en van de Here Jezus mochten vertellen. Het waren de plaatjes om thuis te laten zien wat we hebben gedaan en meegemaakt. En nu, na al die jaren zijn diezelfde plaatjes voor Monica een dierbare herinnering aan haar jeugd, haar familie en aan het leven in Albis. Als dit de reden is dat we 15 jaar geleden in Albis moesten zijn, was het de moeite meer dan waard.

Mannie en Jaap.

Actie Shelter

 This situation on that village is catastrofale and is not the only very very bad House and very very poor family in this village!

Begin deze week vroeg Imre aandacht voor de situatie van 7 gezinnen in Ópályi een roma dorp in Hongarije.

De “huisjes”zijn  mensonwaardig en als het dak dan ook nog lekt …….Samen met de lokale voorgangers wil Imre graag iets doen voor deze mensen in de hoop dat ze toch droog kunnen zitten en slapen. Ro-Manna vraagt daarom uw aandacht hiervoor. Helpt u mee om deze 7 gezinnen een dak te geven. Namens hen köszönjük , hartelijk bedankt.

Stichting Ro-Manna NL 14 RABO 0357760441 ovv shelter !

dankzij uw hulp brandt de kachel

Het is koud in de Roma dorpen in Roemenië. De temperatuur zakt ’s nachts tot – 15 graden celcius. In de Roma-dorpjes zijn de huizen niet geïsoleerd. Als het waait, waait het niet alleen buiten maar giert de wind door de kieren van de dunne wanden of de kapotte ramen. Roma’s stoken hout en in deze periode van het jaar is het snel op. Hoewel ze af en toe hout sprokkelen in de omgeving is het bij lange na niet genoeg om het enigszins warm te houden en moet hout worden gekocht. Dankzij uw gift en hulp vanuit Ro-manna heeft Imre hout en voedsel kunnen kopen en heeft hij dat, zoals je kan zien op de foto’s, dit afgelopen week gebracht, en wat zijn deze mensen u dankbaar. Uw hulp is de moeite waard. Het sneeuwt en vriest. Mannie vroeg Imre of hij goede winterbanden heeft voor zijn auto. Volgens mij is dat één van de laatste dingen waaraan hij geld uitgeeft, maar wellicht kunnen wij helpen, zodat hij veilig door sneeuw en ijs kan rijden en de verschillende dorpen kan bezoeken. Mocht u ook willen helpen, kunt u een bijdrage hiervoor overmaken. We sturen het dan direct door met de vermelding dat hij er winterbanden voor moet kopen. Dan gaat het lukken. Nogmaals dank voor uw hulp. De rugtassen actie loopt voorspoedig, evenals de inzameling van warme kleding en dekens. Daarnaast spreekt Imre wekelijks in Roma-kerkdiensten waar mensen God danken voor zoveel liefde en betrokkenheid.

hout voor de kachel…. langzaam wordt het warm….
dankuwel
hout voor de kachel…. het maakt voor hen alle verschil van de wereld

Kerstpakket ….

Veel van ons ontvangen deze dagen één of meerdere kerstpakketten. De inhoud daarvan bestaat veelal uit luxe artikelen die we doorgaans niet nodig hebben of nooit gebruiken. Je zou ze overbodig kunnen noemen en het gevolg van grote welvaart. Wat is het dan goed om te zien en te lezen van de kerstpakketten die deze week worden uitgedeeld in de zigeunerdorpen in Noord-West Roemenië. Dat kan mede dankzij u en dankzij veel mensen die dit via stichting Ro-Manna hebben mogelijk gemaakt. De inhoud is noodzakelijk. Het zijn eerste levensbehoeften zoals hout voor de kachels (het is winter), dekens en kleding en voedsel. Veel Roma’s kunnen, net als veel mensen hier, vanwege covid19 niet werken. Wij hebben dan de mazzel dat er in de meeste gevallen wel inkomsten zijn, soms via uitkeringen, maar goed, het lukt. In de zigeunerdorpen is dat anders. Het is met heel veel dank dat zij uw en onze steun ontvangen. Deze week gedenken velen de komst van Jezus ergens in een stal in Bethlehem en de wijzen brengen goud wierook en mirre. Voor de Roma’s zijn de geschenken “uit het westen” deze kerst ook ‘goud, wierook en mirre’. Op de bijgaande foto’s deelt Imre de goederen uit Nederland uit….. Gezegende kerstdagen…

Actie door kinderen op scholen.

Kinderen van verschillende scholen gaan de komende maanden aan de slag met actie rugtas. De kinderen gaan schoolspullen verzamelen voor de kinderen in Roemenië. Van een sponsor kregen we 250 rugtassen die de kinderen gaan vullen. Een hele belangrijke vorm van hulp. Geen schoolspullen betekent geen school.

Mede door deze hulp zien we steeds meer kinderen naar school gaan.

Geweldig dat de kinderen, leerkrachten en ouders zich gaan inzetten om schoolspullen te verzamelen. We hopen samen weer veel kinderen blij te maken met een nieuwe gevulde rugtas.