Feest in dorp Gat

Afgelopen vrijdag kwamen de kinderen weer naar de kerk om samen te eten. Een vrouw uit het dorp genaamd Zita helpt Imre en zorgt dat er voor de armste kinderen iets te eten en te drinken is.

Op een van de foto’s ziet u kinderen met een mondkapje. Afgelopen woensdag werd dit in Roemenië verplicht gesteld, ook voor kinderen. Maar niet iedereen kan een mondkapje betalen.

We zijn dankbaar dat Zita dit wil verzorgen, dankbaar voor iedereen die dit financieel mogelijk maakt. Blijft u helpen zodat Zita volgende week de kinderen weer eten kan geven?

Heel veel dank….

Dankbare berichten uit de Roma dorpen. Fantastisch wat uw bijdrage betekent. Afgelopen week konden we veel weeskinderen blij maken met kleding en warme jassen voor de komende winter. Als je bedenkt dat onze noodoproep hiervoor dateert van 20 oktober dan is het prachtig om nu al te zien en te lezen dat uw hulp daadwerkelijk aankomt en voorziet in deze behoefte. Heel veel dank hiervoor. Deze foto’s werden gemaakt door Imre en bereikten ons afgelopen week.

weeskinderen in nood…

zojuist (20 oktober 20)ontvingen wij van Imre het volgende bericht…..

Hulpvraag van Imre vanuit Roemenië

My sister, the lady who is taking care for the 8 orphans she asked me to inform you and to ask the mission that before the could winter she likes to buy for them, warm pulovers, warm jackets and warm shoes! Please inform our friends that this is now priority because they are orphans but all is priority because now is so many people in bad situation because of the corona virus! Sorry just she asked ne and I sent you this information, have a blessed evening my sister, love You, Imre and Maria…..

Mocht u, samen met ons deze 8 weeskinderen willen helpen aan warme winterkleren, jassen en schoenen, wilt u dan uw bijdrage overmaken ovv “kleding en schoenen weeskinderen”

namens Imre en namens Ro-Manna, hartelijk dank

Mondkapjes-actie

Afgelopen week werd dan eindelijk het mondkapje verplicht gesteld  voor ‘binnenruimtes die voor publiek toegankelijk zijn’. Helaas kon het met de toename van de besmettingen niet anders. Soms is dat lastig. Als je niet gewend bent aan het dragen van een mondkapje moet je immers je gewoonte aanpassen van zomaar even boodschappen doen naar; “o ja, ik moet wel even een mondkapje mee en die dragen in de winkel..” Gelukkig is het niet een onoverkomelijk probleem en als je dat gaat toepassen heeft iedereen er baat bij. Vraag is; hoe kom ik aan een mondkapje? In Alteveer is Margrietha Bekker aan de slag gegaan en zij maakt sinds een paar weken mondkapjes. Deze kosten 5 euro per stuk. Het zijn stoffen mondkapjes die je kan wassen en hergebruiken. De totale opbrengst van deze mondkapjes doneert zij aan Ro-Manna die zich inzet voor de Roma’s en hun kinderen in Noord-West Roemenië. Als je een mondkapje bij haar, of via mij koopt dan help je mee om de leefomstandigheden voor de Roma’s te verbeteren. Op dit moment is stichting Ro-Manna bezig met een actie “Food & Wood” waarmee we helpen om voedsel en hout te kopen voor de komende winterperiode. Inmiddels staat de teller op ruim 80 verkochte mondkapjes. Dat is ruim 400,00 euro die rechtstreeks ten goede komt aan dit doel. Graag zien we de verkoop verder stijgen naar  minstens 200 verkochte mondkapjes zodat we in totaal 1000,00 euro kunnen doneren. Het is fijn als je meedoet en anderen hierover informeert. We houden u op de hoogte via facebook en website. Met de bestrijding van het virus helpt u door het dragen van een mondkapje dus niet alleen uzelf en de directe omgeving, u helpt ook de kinderen en hun ouders van de Roma bevolking…. We zien graag uw bestelling tegemoet.

Harry Brouwer

Stichting Ro-Manna Tel. 0629020900 / e-mail: contact@ro-manna.com

HET BEGON MET EEN SCHRIFT

De schooltassenactie was een groot succes en tegelijkertijd het begin van Stichting Ro-Manna. Mannie Brouwer vertelde hoe het idee voor de gevulde schooltassenactie begon. “Een meisje pakte mijn hand en nam me mee. Ze liet me haar schrift zien. Alle bladzijden waren helemaal volgeschreven, zelfs de kaft. Daarna begreep ik dat ze op school niet mee kon doen als ze geen nieuw schrift kreeg.”

In de Roma dorpen waar we de tassen uitdeelden zijn ze soms zó arm dat ze geen geld hebben voor water en eten. Ouders kunnen geen schooltas of nieuw schrift kopen voor hun kinderen. We zijn heel blij dat zoveel mensen ons geholpen hebben met de inzamelactie en hebben hieronder een paar mooie foto’s.

We gaven een paar honderd kinderen een schooltas en voelden ons soms zoals de jongen uit het verhaal “The Star Thrower”, die zeesterren terug gooide in de zee. Er zijn zoveel kinderen die we willen helpen. En iedere keer onthouden we de laatste zin. Het maakt verschil voor die ene. “It made a difference to that one!”

Foto verslag van de eerste reis van Stichting Ro-Manna

ACTIE: FOOD & WOOD

Het is een hele moeilijke tijd, ook in de Roma-dorpen. Daarom starten we nú al met onze ‘winter’ actie Wood and Food. Er is dit voorjaar maar één landbouwproject gestart en de scholen zijn een tijd dicht geweest. Inmiddels mogen de kinderen weer naar school. ‘Gelukkig’, zou je denken. Maar hoe zal dat zijn als je al dagen geen eten hebt gehad?

We denken vaak aan onze kleine vrienden in Roemenië.  Hoe zal het gaan met ……..?

Door Covid-19 zitten de meeste ouders zonder werk. Dit betekent voor hen geen inkomsten.  Ze weten niet wanneer er weer iets te eten is, laat staan of ze hout kunnen kopen voor de kachel.

De nood is groot en daarom vragen we hulp. Met jouw donatie kunnen we zorgen dat een gezin weer kan eten. Stuur jij ze een beetje van jouw warmte?

Stichting Ro-Manna reknr. NL 14 RABO 0357760441

Deel onze flyer:

Flyer Actie Food & Wood – Stichting Ro-Manna

Imre en Maria zorgen dat de gezinnen die het hardst getroffen zijn als eerst hulp krijgen. Maar het liefst helpen we ze allemaal!

Foto’s van de actie Food and Wood van voorgaande jaren:

Van troonzaal naar vuilnisbelt

Ymkje ging in 2015 mee naar Roemenië en stuurde ons dit verhaal…
In oktober reisde ik mee naar de Roma’s in Roemenië en Hongarije. Er waren heel veel hulpgoederen ingezameld. De 40 m3 hulpgoederen werden vooruitgestuurd en wij mochten er handzame pakketten van maken. Die pakketten hebben we daarna uitgedeeld in verschillende Roma-dorpen.

Een Roma-gezin in hun huis zonder elektra of stromend water.

In elk dorp werden we met open armen ontvangen. De titel die ik boven dit stukje heb gezet, verwijst naar één onvergetelijke dag. We waren uitgenodigd door een Roemeense staatssecretaris om meer over de stichting en het werk van Imre en Maria te vertellen. De man was begaan met het lot van de Roma en doet ook het nodige om deze bevolkingsgroep te helpen.

We mochten bij de staatssecretaris lunchen en zaten in een hele luxe kamer aan een grote tafel vol eten. Na deze lunch stapten we in onze auto’s om naar Cimpia Turzii te rijden. Daar was ons volgende bezoek gepland aan een kleine Roma-gemeenschap. We deelden daar spullen uit en de staatssecretaris hielp mee in zijn zwarte pak met nette schoenen. Het bleek te gaan om negen gezinnen die op een vuilnisbelt wonen. Letterlijk!

Op deze vuilstortplaats wonen negen Roma-gezinnen

Hun huizen waren niet veel meer dan krotjes zonder enige ‘luxe’ die voor ons heel gewoon is (denk aan stromend water, elektriciteit en verwarming). Hun levensonderhoud haalden ze voornamelijk uit wat ze in hun woonomgeving vonden. Uit het vuil dus.

Absoluut schrijnend om te zien hoe deze mensen moeten (over)leven. Maar ook daar was Gods liefde te zien. Een plaatselijke pinkstergemeente trekt zich het lot van deze mensen aan en nodigt de kinderen eenmaal per week uit voor een middag in een meer normale omgeving en een warme maaltijd. En om ze te vertellen over Gods liefde. En dan sta je dus ineens op een vuilnisbelt waar de kinderen “Jezus woont in mijn hart” voor je zingen…

Een Roma-jongen helpt mee met het uitpakken van de pakketten die we hebben gebracht.

Dankjewel Imkje voor het prachtig geschreven verhaal. We hopen je nog een keer te zien op een volgende reis!

Ben je na het lezen van dit verhaal enthousiast geworden om mee te gaan? Of ben je al een keer mee geweest en wil je jouw verhaal ook delen? Mail naar contact@ro-manna.com en wie weet staat jouw verhaal binnenkort ook op onze website.

‘Hoe kan je zo leven?… En blij zijn?’

22 februari 2020.  Het is 6.53 uur als ik wakker word. De wind giert om het huis en de regen geselt het thermopane Hr++ glas. Ik lig in bed en onmiddellijk gaan mijn gedachten 1500 km verderop naar de 6 zigeunerdorpen waar ik de afgelopen week, samen met 8 vrienden, schoolspullen, jassen en schoenen heb gebracht voor meer dan 250 kinderen.

Toen we hen bezochten was het mooi weer. Het was 14 graden en de zon scheen. De dankbaarheid van de kinderen en hun ouders is groot. Hun ogen stralen, hun huisjes zijn krotten, het stinkt overal en in mij rijst de vraag: “Hoe kan je zo leven? … Iedere dag? … En blij zijn?”

Terwijl wind en regen vandaag tekeer gaan in Winschoten zit ik binnen, bij de kachel, lees de krant, drink koffie, kijk tv en op Facebook lees ik de berichten van “vrienden”, die het ‘zo goed vinden’ wat wij doen in Roemenië. “Hoezo goed?”, vraag ik me af. We zijn weer thuis en pakken gewoon de draad van ons leven weer op.

Hoe zou het nu zijn met de mensen daar? Stormt en regent het in hun dorpen? En hoe blijf je dan warm en droog? Ze waren dankbaar voor de spullen, maar hebben wij daarmee hun leven veranderd of zij dat van mij… en van ons? Ik hoop en bid van beide een beetje en dat het niet een voorbijgaand incident was.

Harry Brouwer

School vult rugzakjes voor Roemeense kinderen

Gepubliceerd op 26 januari 2020 10:28

Leerlingen van Dorpsschool Meeden hebben voor hun voormalige juf Mannie Brouwer een succesvolle inzamelingsactie gehouden. Brouwer zamelt al jaren spullen in voor kinderen in Roemenië. Ze deed dat voor Stichting EU-Roma Nederland. Die is onlangs opgeheven. Daarom zamelt ze nu zelf (school)spullen in. Die worden in de voorjaarsvakantie naar Roemenië gebracht.

Lianne Brons is onderwijzeres op Dorpsschool Meeden en vertelt over de inzamelingsactie op haar school.

Wat was het doel van deze actie?
“Ons doel is om zoveel mogelijk Roma-kinderen de kans te geven om naar school te kunnen gaan. In Roemenië is het onderwijs gratis, maar de ouders moeten er veel voor doen. De kinderen moeten schoon zijn, het haar moet schoon en netjes zijn en ze moeten nette kleding en schoenen dragen.”

Dat lukt?
“Dat valt niet mee in een vieze omgeving zonder water en zeep en waar de daken van de huisjes zo lek zijn als een mandje. Naast dit alles hebben ze een schooltas nodig met schoolspullen. Op school krijgen ze onderwijs, maar niet de spullen die daarvoor nodig zijn. De kinderen moeten deze spullen zelf dus meenemen, maar de ouders kunnen dit niet zelf aanschaffen.”

Dorpsschool Meeden heeft nu schoolspullen gekocht?
“Geld voor eten is er niet. Ze moeten het in de winter doen met één maaltijd in de 2 tot 3 dagen. Om deze kinderen te helpen hebben we de afgelopen tijd het volgende ingezameld: schriften, potloden, gummen, puntenslijpers, pennen, kleurpotloden, etuis, stiften, linialen, scharen, plakstiften, rugzakken, kleine knuffeltjes, winterjassen, schoenen/laarzen, sokken, ondergoed en haarspulletjes.”

Hoe kwamen jullie aan deze spullen of geld om dit te kopen?
“Ouders en kinderen hebben allerlei spullen op school ingeleverd. Groep 7 heeft lege flessen ingezameld en groep 8 heeft door klusjes, zoals auto’s wassen, veel geld binnengehaald. Daar hebben we dinsdag de Action mee leeg gekocht. Afgelopen week hebben de kinderen van mijn groep (groep 8) meegeholpen met het inpakken van de rugzakken.”

Hoeveel rugzakken zijn gevuld?
“We zitten nu op 84 rugzakken. Maar we hebben nog spullen over en kunnen daar morgen nog 20 rugzakken mee vullen. Dankzij de hulp van Dorpsschool Meeden kunnen er dus 104 kinderen in Roemenië naar school.”

Wie brengt al die spullen naar Roemenië?
“Deze rugzakken neem ik in de voorjaarsvakantie zelf mee in mijn Volvo V70. Onze directeur Anna Hetebrij en anderen gaan ook met Mannie Brouwer mee. We delen deze tassen daar zelf uit. De overige ingezamelde spullen gaan die kant op in de bus van Walvius.”

Bron: Menterwolde.info