Veel heil en zegen..

2023 is nog maar 2 weken onderweg en we zijn dankbaar. Na een periode van verwarring en problemen die we in een vorig schrijven hebben benoemd hebben we geaarzeld rondom de vraag wat en hoe we verder zouden kunnen met het werk en de ondersteuning die we als stichting Ro-Manna bieden aan zigeunergezinnen in Noord-west Roemenië en de grensstreek met Hongarije. Inmiddels kunnen we schrijven dat we via onze nieuwe contacten in zowel Hongarije en Roemenië de hulp aan de armste mensen in die omgeving voort kunnen zetten. We zijn u heel dankbaar voor uw vertrouwen in ons. U bent ons blijven steunen met uw giften en hoewel alles nog betrekkelijk nieuw en jong is informeren wij u graag over de hulp die we hebben kunnen geven via Robert en Erwin Lakatos (Robert is voorganger van een aantal zigeunerkerken in Roemenië, Erwin is zijn zoon en spreekt goed engels) en via Judit Bata. Zij werkt in de grensstreek van Hongarije en vanuit haar organisatie en kerk helpt ze zigeunergezinnen in haar omgeving.

We laten hen graag hier aan het woord en ze sturen regelmatig foto’s en informatie over wat ze de laatste tijd hebben gedaan.

Judit schrijft:

Mijn lieve broeders en zusters, Vandaag (december 22) hebben we de meeste dingen gekocht om te kunnen koken. Morgen gaan we verder met inkopen en maken we eten wat we uitdelen aan gezinnen waar geen voedselvoorzieningen zijn. Zaterdag gaan we weer koken en nemen dat mee naar een zigeunerdorp om dat uit te delen. We zijn God en u dankbaar voor alle hulp. Zonder dat zou het niet mogelijk zijn. Bedankt voor alles….

Erwin schrijft;

In onze organisatie ben ik de vice-voorzitter. Dank voor de gift vanuit Ro-Manna. In de toekomst zullen we in overleg bepalen welke hulp waar nodig is. Op dit moment loopt er een voedsel en hout project en hebben we onlangs een huisje afgebouwd voor een arm gezin. Volgen jaar, dat is 2023, hopen we ons kerkgebouw verder te repareren. Nogmaals heel veel dank en Gods zegen gewenst.

Tot zover een paar berichten. Wekelijks worden we door hen geïnformeerd en meer berichten kunt u ook lezen via de Facebook pagina van Ro-Manna. Het volgen nog een aantal foto’s die ons via Robert, Erwin en Judit bereiken.

Ook vanuit het bestuur van Ro-Manna Gods zegen en alle goeds gewenst voor het nieuwe jaar 2023.

Harry Brouwer (secr)

Advent en hoop voor Roma-gezinnen

Hoewel het er de afgelopen maanden even op leek dat we met ons werk onder de Roma gezinnen zouden moeten stoppen vanwege ernstige verstoring in de relatie met Imre Kostza en deze niet is hersteld,  zijn we vandaag dankbaar en blij u te kunnen informeren dat het werk onder de Roma gezinnen doorgaat.

De afgelopen 2 maanden hebben we andere contacten die we al hadden in Hongarije, Oekraïne en Roemenië, kunnen verdiepen en besloten om deze financieel te ondersteunen voor het werk wat zij doen onder Roma gezinnen;  het runnen van een gaarkeuken en het  herstellen van huisjes. Op dit moment wordt geld besteed aan voedselpakketten, hout voor de kachel en kerstcadeautjes voor de kinderen. In Oekraïne ontvingen 50 gezinnen kaarsen, lampjes en voedsel. Nu de uitval van de stroomvoorziening aanhoud is dit een belangrijke hulp.

Advent is verwachten. Voor ons is dat met de kerstdagen in zicht niet heel moeilijk. Veel van ons gaan lekker eten, genieten van een warm huis, familie en vrienden en wie weet cadeaus. Hoe dan ook, nog een week en dan is alles weer achter de rug en kunnen  kerstboom en ballen weer naar zolder. Tot volgend jaar……, is dan advent voorbij..? verwacht je dan niets meer..?

De afgelopen jaren hebben we gezien wat uw en onze betrokkenheid doet in de armste gezinnen van Europa. We hebben huisjes gebouwd, schoolspullen gebracht, operaties betaald, hout en eten gekocht. We kunnen in ons hoofd en hart ons niet voorstellen dat dit stopt. Zolang het mogelijk is willen we graag samen met u en met jou, gezinnen blijven zegenen met hetgeen nodig is in hun omstandigheden.

De mensen in Hongarije, Roemenië en Oekraïne waar we contact mee hebben zijn dankbaar voor de ontvangen hulp en we zien uit om met hun samen te werken en plannen te maken voor het nieuwe jaar dat aanstaande is.

Onze wens en vraag is of u samen met ons opnieuw of voor het eerst de schouders onder deze hulpverlening wilt zetten. We hebben veel vertrouwen in de contacten zoals die zich nu ontwikkelen en we houden u op de hoogte van de voortgang hiervan.

Nogmaals heel veel dank voor het afgelopen jaar. Ons gebed is dat God u en het werk van Ro-Manna zal blijven zegenen in 2023. Dan blijft het advent, ook na de kerstdagen…… Zojuist, vlak voor deze brief op de website verschijnt ontvangen we vanuit Roemenië bericht dat het geld ontvangen is en voor een deel besteed is aan de kosten van vervoer van kleding. Hun dank is groot.

Met vriendelijke groet, goede kerstdagen en zegen voor 2023.

Mannie, Matthijs, Fenny en Harry

NB. O ja, mocht u behoefte hebben aan meer informatie, neem dan contact met ons op.

Wat nu…..?

Hoe kom je aan de overkant…..

Vandaag hebben wij, als bestuur, een moeilijk besluit met betrekking tot het werk in Roemenië moeten nemen. Er zijn in de relatie met Imre Kostza zodanig veel zorgen en vragen die,  onbeantwoord zijn,  dat vanuit het R0-Manna bestuur er op dit moment onvoldoende vertrouwen is  en wij de ondersteuning via Imre hebben stopgezet. Gisteren hebben wij Imre hiervan op de hoogte gebracht en inmiddels, nog geen 24 uur later wordt de juistheid van ons besluit bevestigd door de manier waarop hij nu het bestuur van Ro-Manna, via zijn facebook aanvalt en vals beschuldigt. Niet alleen als bestuur, maar ook persoonlijk. We zijn diep teleurgesteld, verdrietig en geraakt dat na zoveel jaren hulp en vertrouwen we geen andere weg zien dan de hulpverlening via hem te stoppen.

Dat neemt niet weg dat de ondersteuning via andere kanalen wel de zigeuners en de kinderen bereikt. Als bestuur voelen wij ons verantwoordelijk voor de support van onze gevers en voor de bestemming van de giften. De komende maanden gaan we ons opnieuw oriënteren op hoe en wat en via wie wij de hulp aan de zigeunergemeenschap en hun kinderen kunnen continueren.

Met de vraag: “hoe kom je aan de overkant..”, dacht ik aan het volk Israël. Net vertrokken uit de slavernij en plotseling de zee voor zich en de farao en zijn soldaten op jacht naar hen, konden ze geen kant uit. “is dit dan het einde..?” was de gedachte, dat kan toch niet de bedoeling zijn…., en zo worstelen wij als bestuur plotseling ook met deze gedachte. Het kan niet zo zijn dat de hulp aan kinderen en de meest arme bevolkingsgroep, de zigeuners hen niet meer bereikt. We geloven dat net als toen, 4000 jaar geleden, ook vandaag God een weg zal banen en uw en onze hulp op de juiste plaats zal komen. Op dit moment zijn we ons aan het oriënteren en zoeken we de weg die Hij ons wijst. Uiteraard houden wij u op de hoogte en stellen uw hulp en gebed zeer op prijs. Heel veel dank daarvoor.

Namens Mannie, Fenny, Matthijs en Harry

NB. Mocht u vragen hebben, voel u vrij om contact met ons op te nemen. Een website is openbaar en vanuit zorgvuldigheid is dat niet altijd het geschikte medium voor alle berichten.

Roemenië reis oktober ’22

Acht dagen waarvan 4 dagen reizen. Samen met Mannie en Matthijs was er het voorrecht om in de herfstvakantie af te reizen naar Roemenië en Hongarije. Vrijdagmorgen 14 oktober 07.00 uur met de VW Crafter van de fam. Walvius volgeladen met hulpgoederen waaronder 250 rugtassen gevuld met schoolspullen voor de zigeunerkinderen en verder kinderkleding, dekens, 2 rolstoelen, een rollator. Onze eigen koffers pasten er nog net bij. Rond 19.00 uur en 900 km verder kwamen we aan bij onze B&B ergens ten zuiden van Praag. Na een goede nachtrust opnieuw op weg voor de volgende 700 km. Rond 17.00 uur bereikten we onze bestemming, een jeugdherberg in het plaatsje Letavertes in Hongarije op 3 km van de Roemeense grens. Imre wachtte ons daar op. Hij nam ons direct mee naar een klein Italiaans restaurant waar we ons te goed deden aan een warme maaltijd. De volgende dag was het zondag. ’s Morgens naar de opslag waar we onze bus hebben uitgeladen en opnieuw ingepakt met goederen voor 3 dorpen die we maandag gingen bezoeken. ’s Middags nam Imre ons mee naar een kleine zigeunerkerk, iets groter dan een grote huiskamer, waar ik mocht spreken over de liefde van God. Imre vertaalde mij vanuit het Engels naar het Hongaars. De aanwezige mensen hebben een groot verlangen naar God en je kunt dat zien aan hun zingen en bidden. Ze weten zich afhankelijk en daarover nadenkend besef ik, met alles wat we bezitten en kunnen, dat we daardoor onafhankelijk zijn en dat is niet altijd een pluspunt.  Na afloop van de dienst was er eten voor Matthijs, Mannie en mij en omdat het zoveel was, kon iedereen mee eten. Daarna terug naar de jeugdherberg. De volgende dag, maandag gingen we na het ontbijt richting Roemenië. Bij de grens deed Imre het woord en mochten we vrij snel door. Op weg naar het eerste dorpje. Er staan zo’n 12 huisjes en er zijn niet veel mensen. Toch zijn ze blij met de spullen die wij komen brengen. Ze nemen ons mee naar hun huisjes en laten zien hoe ze in een ruimte van 5 bij 4 meter soms met 4 of 5 personen wonen. We ontmoeten een jonge vrouw met 3 kleine kinderen. Imre vertelt dat 3 weken voor onze komst haar man was overleden aan een longontsteking. Hij was 28 jaar. Met al je spullen en rijkdom ben je dan stil, uitgepraat en in stilte bid ik dat God zal voorzien in wat ze nodig heeft voor zichzelf en haar 3 kinderen. We reizen verder naar het volgende dorp. Ook daar delen we rugtassen,  kleding en dekens uit. Steeds opnieuw zijn de mensen dankbaar voor kleding, rugtassen, voedsel. Dinsdag herhalen we het uitdelen van spullen in andere dorpen en ontmoeten we Esther. Ze runt een cafetaria en haar man is voorganger van een aantal zigeunerkerken. Met Mannie is het een onverwacht weerzien, zoals met vriendinnen of zussen die elkaar lang niet hebben gezien. Prachtig. Woensdag komen er vanuit diverse zigeunergemeenschappen mensen die goederen en voedsel komen halen. Ze komen met busjes en aanhangers, zelfs vanuit Oekraïne. ’s Middags gaan wij (Matthijs, Mannie en ik) met Judith Batta mee. Zij werkt veel onder zigeunergezinnen en dan met name met kinderen. Judith neemt ons mee naar een viertal gezinnen. We genieten van de blijdschap als ze hun rugtassen en kleding uitpakken. Ik heb een soort van Sinterklaas gevoel als we zo van het ene naar het andere gezin gaan. Dankbaar nemen we afscheid en bidden voor haar en haar familie. De week zit er bijna op. Nog één nachtje in Letavertes en ’s morgens om 6.00 uur stappen we in de bus op weg naar Nederland. Iets voorbij Praag slapen we in een prima B&B en vrijdagmorgen na het ontbijt starten we de laatste etappe. Op naar Winschoten waar we om 17.30 uur aanschuiven aan het diner wat Janneke voor ons heeft gemaakt. We zijn dankbaar en er is veel wat ons bezighoud…, wordt dus vervolgd…..

voor meer foto’s zie: https://www.facebook.com/stichtingromanna/

Food & Wood september

Lege borden  of ……..

Soms is het even stil en toch ……wat gebeurt er veel. Dankbaar mogen we zien hoe God voorziet. Dankbaar voor de vele mensen die het werk in Roemenië en onder de vluchtelingen in de Oekraïne financieel steunen en er voor bidden.

Afgelopen maand konden door de actie food en wood vele kinderen een maaltijd ontvangen.

2022.09.17. Terwijl ik om zakelijke redenen terug in de Balkan ben, zijn mijn collega’s overal aan het helpen van degenen in nood en de vluchtelingen uit Oekraïne. Gisteren kreeg ik foto’s van mijn broer Kalman Pasztor over Beregszász in Oekraïne waar de kinderen varkensvleesstoofpot kregen als lunch. Dank je wel lieve Kálmán en bedankt Stichting Ro-manna ! Halleluja! Imre Koszta missieleider

308383869_5739880079410950_7660007790156565325_n.jpg

Reis oktober…

Over twee weken maken we opnieuw een reis naar Roemenië. Dankzij uw hulp en de hulp van veel basisscholen brengen we kleding, dekens, 2 rolstoelen en 250 rugtassen, gevuld met schoolspullen voor de zigeunerkinderen. Hierdoor kunnen zij naar school, kunnen ze meedoen met het leren lezen, schrijven en rekenen om zo mogelijk later op eigen benen te kunnen staan en niet meer afhankelijk te hoeven zijn van donaties vanuit Ro-Manna. Het is telkens weer een bemoediging om de dankbaarheid van deze mensen te zien als wij hun ontmoeten in hun eigen omgeving. Met deze reizen en uw hulp kunnen we, hoe klein soms ook, hun leefomstandigheden verbeteren en leren wij van hen dat niets vanzelfsprekend is en voeden zij onze gedachten met het voorrecht er voor hun te mogen zijn. Zodra we terug zijn plaatsen we foto’s en verhalen over de reis. Dat zal zo rond eind oktober zijn. Tot gauw dus……

namens Fenny, Mannie, Matthijs en Harry

stichting Ro-Manna

Fietsenvoorhuizen…, de finish gehaald…

De derde week is om, we zitten in de kelder van het kasteel in Saquani heerlijk koel bij te komen van een autorit in de brandende zon bij een temperatuur van bijna 40 graden. Het besluit om bijna 1600 km te gaan fietsen zal voor velen worden gezien als een moment van ontoerekeningsvatbaarheid. Ik had dan ook al een peptalk voorbereid voor het moment van “bij zinnen komen”. De “ik doe niet meer mee, free the people” dag bleef uit en de peptalk was waarschijnlijk alleen bedoeld voor de schrijver. Ook in Krakau was het warm en de pet die we kochten als aandenken aan deze prachtige stad bleek volgens het label gewoon gemaakt in Nijmegen. Materiaalpech had niet alleen betrekking op de fietsen, maar ook een paar geleende stoelen overleven de reis niet zonder ducktape en het creatieve gebruik van een lekke fietsband. Elk nadeel heb z’n voordeel. In Nowi Sacs stopt het peloton voor een rustpauze en om de bidons bij te vullen, als ze weer onderweg zijn komen ze er na 4 kilometer achter dat de bidons nog gewoon langs de weg staan, niemand heeft zin om terug te fietsen, de bidons blijven achter. Als de groep later door Matthijs wordt opgehaald en via dezelfde weg terugrijdt staan ze nog keurig in rij te wachten en worden alsnog meegenomen. Intussen is het team uitgebreid met Lianne die zich in Hongarije bij ons heeft gevoegd. De eindstreep komt dichterbij en we verlangen naar de aankomst, de ontmoeting met Imre, het zigeunerdorp maar vooral ook naar het moment waarop de missie is volbracht. Als het dan ook zover is en we warm worden onthaald bij de kerk in Sequani is de emotie sommigen even de baas maar dat mag na zo’n enorme prestatie. Imre heeft van alles geregeld. De dorpelingen hebben een finishlint gemaakt van een plastic strip waar goederen mee worden vastgezet en stukjes afzetlint. De burgemeester is er en de plaatselijk pers. Het dorp is uitgelopen om het peloton te begroeten. We krijgen een heerlijke maaltijd en er worden interviews gegeven. Na een enthousiast ontvangst gaan we naar het kasteel van Sequani waar de komende twee nachten verblijven en Lianne en Mannie allerlei griezelverhalen lopen te bedenken waardoor ze vervolgens geen oog dicht doen. Met een voldaan gevoel zijn we blij dat het erop zit en verlangen we zo langzamerhand naar ons eigen brood, bad en bed.

na 1600 km zit het erop. het is niet voor niets en daarom prachtig om te fietsen voor huizen….
groots onthaal voor onze helden…
de laatste etappe
o ja, hier doen ze het voor…….. dank voor alle hulp en steun…, samen met jullie komt het goed..

Hulp gevraagd voor Alexander…, bericht van Imre

Dear my brothers, I like to inform all of You that Alexander Boldizsár who is the worship leader from 22 years ago in the Gippsy mission, become almost handicap. He has a very big problem with one of his leg and need urgently operation! His sister is Baby Boldizsár who is realy handicap from 18 years ago because of one car accident as You know all of You! Because Baby and Alexanders mother has died few years ago, only Anita ( Alexanders wife ) take care of Baby Fáy and night! Now they are in very big problem because when Alexander will be not operated urgently and he also become definitly handicap it is impossible for Anita to take care for boot of them! From more then one month Alexander is in the bad and even he can not walk to the toilet! We made for him all the controls in the hospital in Berettyoujfalu and in Debrecen and is no other way just the urgently operation! What I like to ask oll of You ( because I send this mesage to all our brother and friends ), please help us in this critical situation. What we need urgently: it is around 2000 euro because he have also no health insurance. As You know, from 2019 the Pastors have no support and his Job was that he played music on the week tine in one of the restaurants in Hajdúszoboszló but from one mint ago they have no income only what I can help them but I am also very very limited. The prices for the food and for everything is katasztrofa and please inform me if You can help us with any help! Every euro is very very Welcome. In this moment we have nothing for his operation but I belive that God is in control. Have a blessed day and I will come back all the time with fresh information to all of You soon. God bless and protect all of You! With love: Imre and Maria

Hier volgt de nederlandse vertaling. Vanuit Ro-Manna wordt Imre's oproep van harte ondersteund en aanbevolen bij u.... Hartelijk dank bij voorbaat voor uw hulp....RoManna rek nummer: NL14RABO0357760441 


Beste broeders en zusters, ik wil jullie allemaal informeren dat Alexander Boldizsár, de aanbiddingsleider in het zigeunerzendingswerk,  22 jaar geleden gehandicapt is geworden. Hij heeft op dit moment een heel groot probleem met één van zijn benen en moet dringend geopereerd worden! Zijn zus is Baby Boldizsár die ook gehandicapt is van 18 jaar geleden vanwege een auto-ongeluk zoals jullie weten! Omdat Baby en Alexanders moeder enkele jaren geleden zijn overleden, zorgt alleen Anita ( Alexanders vrouw ) voor Baby Fáy dag en nacht! Nu hebben ze een heel groot probleem, want als Alexander niet met spoed geopereerd wordt en hij ook definitief gehandicapt wordt, is het voor Anita onmogelijk om voor hen te zorgen! Sinds meer dan een maand zit Alexander in de put en kan zelfs hij niet meer naar de wc lopen! We hebben voor hem alle controles gedaan in het ziekenhuis in Berettyoujfalu en in Debrecen en er is geen andere mogelijkheid dan de dringende operatie! Wat ik u graag zou willen vragen (omdat ik dit bericht naar al onze broeders en vrienden stuur), help ons alstublieft in deze kritieke situatie. Wat we dringend nodig hebben: het is rond de 2000 euro omdat hij ook geen ziektekostenverzekering heeft. Zoals u weet, hebben de Pastors vanaf 2019 geen ondersteuning en zijn taak was dat hij doordeweeks muziek speelde in een van de restaurants in Hajdúszoboszló, maar sinds het moment dat Alexander ziek is hebben ze geen inkomen alleen datgene waarmee ik ze kan helpen, maar ik ben ook erg heel beperkt. De prijzen voor het eten en voor alles zijn torenhoog en laat het me weten als je ons met enige hulp kunt helpen! Elke euro is heel erg welkom. Op dit moment hebben we niets voor zijn operatie, maar ik geloof dat God de controle heeft. Heb een gezegende dag en ik zal de hele tijd terugkomen met nieuwe informatie voor jullie allemaal binnenkort. God zegene en bescherm U allen! Met liefde: Imre en Maria

Fietsen voor huizen. verslag van week 2

De tweede week is om, we zitten in de caravan omdat het buiten koud is en regent. Krakau is onrustig omdat de plaatselijke voetbalclub een belangrijke wedstrijd speelt. We kunnen de supporters horen op de camping. De fietstour gaat eigenlijk geweldig, buiten wat materiaalpech is er niets te klagen. We hebben de verleiding niet kunnen weerstaan om een restaurantje op te zoeken en vanaf dat moment bak ik er als kok natuurlijk helemaal niets meer van. De fietsgroep is een prima team en lost de onderlinge irritaties adequaat op met een goed gesprek. Het ochtendritueel is wel een dingetje we hebben tent- en caravanslapers en zijn dus eigenlijk verdeeld. De wekker van Sander gaat om 10 voor 7 en die van Hans om 7 uur. Ik moet zeggen dat de groep wat opstaan betreft wel gezeglijk is, iedereen is toch echt wel om 7.15 uur uit z’n nest en buiten. Het eerste wat we doen is koffie zetten en gewoon een beetje wezenloos rondkijken of het wakker worden bij de anderen ook een beetje wil vlotten. Als we allemaal koffie hebben gehad wordt er aanstalten gemaakt om aan het ontbijt te beginnen. Brood, boter, kaas, vlees, pindakaas (vooral pindakaas, er staan al 6 aangebroken potten in de kast) en de eieren worden naar buiten gesleept en op de tafel gezet. Ook wordt er havermout geserveerd met yoghurt en geraspte appel, met de herinnering aan de havermout die ik vroeger moest wegwerken lopen mij de rillingen over de rug maar ze vinden het lekker of doen alsof. Iedereen neemt naar behoefte en zorgt voor de lunch voor onderweg. De bidons worden gespoeld en gevuld met water aangemengd met een of ander poeder waarbij het  vermoeden van doping niet helemaal uit de lucht komt vallen. Het is een poeder die water omzet in een soort sportdrank, Gineke weet precies hoe het werkt maar het is te lastig om uit te leggen. Na het omkleden gaat de ploeg op weg, meestal precies om 9.00 uur, de ene keer vertrekken ze vanaf de camping en de andere keer worden ze door Matthijs naar het startpunt gebracht. Het hele drukte zo ’s morgens. We hebben al 2/3 van de reis gehad en nog 5 etappes te gaan. We verheugen ons op de ontmoeting met Imre en de aankomst in Sequani. 

Jaap – Hans – Mannie – Sander – Gineke en Matthijs

zoals te zien op het kaartje. 2-derde van de reis zit erop. Nog een week te gaan, dus tot gauw……. dappere fietsers en verzorgers

Fietsen voor huizen verslag van week 1.

De eerste week zit erop en we staan bij de grens met Polen. In totaal is er al 650 km afgelegd. De rustdag is een welkome afwisseling en we genieten van het niets moeten. Eigenlijk gaat alles een beetje op de automatische piloot, wat betreft kamperen dan. Iedereen werkt zonder enige instructie mee aan het doen van de was, het koken, het afwassen, het opzetten en afbreken van de tenten, het op de plaats zetten van de caravan, het boodschappen doen en ga zo maar door. We zijn een team met de leus “waarom moeilijk doen als het samen kan”. Eigenlijk werkt alles mee en voelen we ons gezegend, we hebben een heel gesprek gehad over de betekenis van het woord en dat het wel eens lastig te omschrijven is maar we mogen het ervaren en dat is ook juist waar het om gaat. Het materieel houdt zich goed, de bus van Anne en Johanan gebruikt een beetje olie maar loopt als een zonnetje, de caravan van Els en Wubbo is een genot om erbij te hebben. Zodra we op de camping komen zijn we in no-time gesetteld, de tenten staan in seconden en eigenlijk hebben we als kwartiermakers een makkie. De fietsen worden verwend, niet onderweg hoor maar op een rustdag wordt er aan gesleuteld en schoongemaakt door Sander. Op dit moment zijn er vier banden en een ketting vervangen, valt mee dus. De banden waren trouwens allemaal van Gineke want die trekt het snels op en remt het hardst af en vergeet zo nu en dan dat stoepranden erg hard kunnen zijn. Op de campings is het nog rustig en eigenlijk is er overal voldoende ruimte, we hebben er 5 gehad en de voorzieningen zijn prima. We eten erg gevarieerd, pasta, bonenschotel,  bbq en elke morgen 11 eieren (totaal dus al 77 stuks, waar zouden we zijn zonder kippeboeren) supergezond, erg voedzaam met erg veel energie voor de nodige kilometers. Naast de met zorg bereide maaltijden gaat chocolade er in als koek en pindakaas als cake, we hebben, denk ik al 18 (grote) repen chocolade met noten en rozijnen op en vandaag de 6e pot pindakaas aangebroken. Een hele week onderweg al en ik merk alleen maar meer motivatie bij de fietsers. Het is een mooi project en een mooie besteding van de vakantie met als resultaat dat er een aantal zigeuner gezinnen worden geholpen aan een goede woning. We hopen dat iedereen ons blijft volgen zodat er nog meer sponsoren komen en we meer gezinnen aan een woning kunnen helpen.

 Jaap – Sander – Gineke – Mannie -Hans – Gineke – Matthijs –

zie ook de website: http://www.fietsenvoorhuizen.nl

dit is de route van week 1……, op naar de volgende etappes…., tot gauw….

grensstreek Hongarije – Roemenië – Oekraïne

BERICHT VAN IMRE 19 mei 2022

Graag informeer ik u over de omstandigheden van Oekraïnse vluchtelingen die ondergebracht zijn in onze kerken en huizen van kerkleden in Roemenië, Hongarije en Oekraïne. Vanuit het nieuws kunt u dagelijks horen en zien hoe steeds meer vluchtelingen vanwege Russische agressie,  Oekraïne verlaten en hulp zoeken in de grensstreek van Roemenië en Hongarije, het gebied waar wij werkzaam zijn. Tot nu toe zien we steeds wonderen van God waardoor wij instaat zijn om in de eerste nood te voorzien.  Van de vluchtelingen die hulp nodig hebben  en door ons geholpen worden,  bestaat 95% uit kinderen, moeders en oma’s. Mensen die arm zijn en niets meer bezitten. In Hongarije huisvesten wij 248 gezinnen in kerken en bij mensen thuis. In totaal gaat het daar om 827 mensen. In Roemenië zijn dat 639 mensen van 192 gezinnen en in de grensstreek van Oekraïne nog eens 253 mensen van 92 gezinnen. De vluchtelingen komen vooral uit Luhansk en Donbask, waar vanwege oorlogsgeweld hun huizen compleet zijn vernietigd. De grootste uitdaging voor ons is om te voorzien in dagelijkse maaltijden en goede hygiëne. Als u persoonlijk in de gelegenheid bent om iets te geven of om in uw kerk een collecte hiervoor te houden, doe dat dan alstublieft. Verder is onze vraag of u dit bericht wilt delen met uw familie, vrienden en/of zakenmensen in uw omgeving. Ik hoop echt dat God opnieuw wonderen zal doen en wij  kunnen blijven voorzien in deze nood die er elke dag is. Heel veel dank voor al uw inspanningen en hulp tot nu toe. Mijn gebed is dat God u zal zegenen en deze catastrofe spoedig eindigt. Mijn verantwoordelijkheid is dat ik u blijf informeren en zorg kan blijven dragen voor goederen die binnenkomen te brengen bij de mensen.

Nogmaals dank en groet, Imre Kostza

Gebruik voor u ondersteuning IBAN: NL14 RABO 0357 7604 41 ovv hulp vluchtelingen