Bestuur

Vrijwilligers van Stichting Ro-Manna reizen sinds 1998 naar Roemenië waar ze, onder leiding van lokale leiders Imre en Maria, ontwikkelingshulp bieden aan Romadorpen. Ook onze bestuursleden zijn lange tijd betrokken deze hulp voor de Roma’s.

H.J. (Mannie) Brouwer

Voorzitter & Ondersteuning in Basisonderwijs
Na veel dekens te hebben gebreid ging ze in 2003 mee om de dekens zelf uit te delen. “Ze hadden geen water, geen toilet en een lekkend dak. De beelden lieten mij niet los. Vanaf dat moment mocht ik hun verhaal vertellen.”

“Het begon met een bolletje wol en groeide uit tot passie, liefde en bewogenheid voor een bevolkingsgroep in Roemenië. Na heel veel dekens te hebben gebreid met prachtige kleuren en patronen vroeg iemand of ik mee ging om zelf uit te delen wat ik had gemaakt. Met enige twijfel ging ik in 2003 voor het eerst mee op reis naar de Roma bevolking in Roemenië. De shock was groot en ik zag alleen maar dat wat ze niet hadden: geen water, geen toilet, een krot, een dak wat lekt, geen wegen ernaar toe, één bed. Onvoorstelbaar dat je zo moet leven en overleven. Ondanks de omstandigheden voelde ik de onderlinge liefde en verbondenheid. Kijkend naar de kinderen met hun vieze snoetjes, blote voetjes en angstige oogjes groeide er iets in mij. Thuis gekomen lieten de beelden en geuren mij niet los en ik wist dat God mij dit niet zomaar liet zien. Vanaf dat moment mocht ik hun stem laten horen en hun verhaal vertellen. De zegeningen tellen en delen van de liefde en de mogelijkheden die God aan mij geeft. Samen met een groep enthousiaste mensen zie ik uit naar wat we mogen betekenen voor de mensen dichtbij en ver weg.”

F. (Fenny) van der Veen

Penningmeester & Senior Administratief Medewerker
Gegrepen door wat ze zag in Roemenië wist ik dat het niet bij een kennismaking kon blijven. “Ik hoop dat u ons gaat helpen om de soms uitzichtloze situatie van deze mensen te verbeteren”

“In het dagelijks leven help ik mee aan een veilige samenleving door te werken bij Justitie. Ik ben met ‘oude’ Stichting EU-Roma in contact gekomen door mijn familie, ik leefde op afstand altijd al mee en wilde wel op afstand blijven maar soms gaat dat anders.
In augustus 2019 ben ik meegegaan op een kennismakingsreis. Daar zou het wat mij betreft bij blijven . Eenmaal in Roemenië werd ik gegrepen door wat ik zag, wat een armoede daar en wat anders dan wat wij gewend zijn maar wat ik ook zag was de hoop en de verwachting als wij uit de auto een dorp binnen reden en dan brachten we “alleen maar” brood en worst! Ook tijdens het bezoeken van de kerkdiensten was ik geraakt door de liefde die ze tot elkaar hebben en de geloofsovertuiging van de mensen. Thuisgekomen wist ik dat het niet bij een kennismaking kon blijven.  Na de tweede reis in februari 2020 hebben we met de groep besloten om door te gaan met het werk. We hebben een nieuwe stichting opgezet waarvan ik de penningmeester mag zijn. Ik hoop dat u ons gaat helpen om de soms uitzichtloze situatie van deze mensen te verbeteren door projecten als, landbouw, kindsponsoring en voedselhulp financieel te ondersteunen.”

H.S. (Harry) Brouwer

Secretaris & Docent Maatschappijleer
Sliep in een week bij Imre’s moeder om hulpgoederen uit te delen in de dorpen. “Wat waren ze blij met het kleine beetje eten, een deken, een jas…. Het liet me niet meer los.”

“Het is 2013 als ik voor het eerst in contact kom met Imre Kostza. We reden met een bus vol hulpgoederen naar Roemenië. Samen met mijn reisgenoten bracht ik een week door tussen de Roma. We sliepen bij Imre’s  moeder. Ze had een groot maar eenvoudig huis waar we in twee kamers op matrassen op de grond sliepen en dagelijks brachten we voedselpakketten en kleding naar verschillende dorpjes. De Roma leven in huisjes, zo klein en bouwvallig dat zowel wind als regen buiten en binnen vrij spel  hadden. Op vaak blote voetjes renden kinderen op ons af en ontmoetten wij zoveel dankbaarheid dat ik me soms geen houding wist te geven. Hun oogjes straalden. De verwachting en de hoop die ik las in hun gezichten waren iets waaraan we bij lange na niet konden voldoen, maar wat waren ze blij met het kleine beetje eten, een deken, een jas…. Het liet me niet meer los. Afgelopen voorjaar 2020 was het opnieuw tijd om te gaan en vanwege de nood daar ontstond het verlangen naar meer betrokkenheid en regelmatiger contact. Daarom is er Ro-Manna en zie ik uit naar de hulp die we samen met jou en met u kunnen bieden. Het zijn tenslotte toch allemaal onze broertjes en zusjes? Ja, toch?!”

A.M. (Matthijs) Mulder

Bestuurslid & Elektromonteur
Hielp met graven voor funderingen van woningen voor de Roma. “Ik heb het daar het Roemenië-virus opgelopen. Je ziet met eigen ogen dat er echt hulp nodig is.”

“In 2002 ben ik voor het eerst in Roemenië geweest met een jeugdgroep van onze kerk in Winschoten. We hebben toen funderingen uitgegraven voor woningen van de Roma en hadden een evangelisatieprogramma. Ik heb het daar het ‘Roemenië virus’ opgelopen en twee jaar later ben ik weer mee gegaan met een jeugdreis. Dat gebeurde vervolgens nog een paar keer. De laatste jaren is het een beetje op de achtergrond beland  maar ik ben het werk onder de Roma’s nooit vergeten. Ik hoorde begin 2020 dat er weer een groepje die kant op zou gaan en ik heb gevraagd of er nog plek was. Gelukkig was er nog plaats en mocht ik mee. Als je daar ineens weer staat, dan sta je er weer middenin. Ik zag met eigen ogen dat er echt hulp nodig is en dat er actie moet worden ondernomen. Ik hoop door middel van deze stichting dat we die hulp kunnen bieden waar dat nodig is.”

Beloningsbeleid voor beleidsbepalers van Ro-Manna
De leden van het bestuur genieten geen beloning voor hun werkzaamheden. Ze hebben wel recht op een vergoeding van de door hen in uitoefening van hun functie gemaakte kosten.

%d bloggers liken dit: