Thuis…

Thuis……, dat is waar je hart is, waar je familie, vrienden, taal en veilige plek is. Na ruim een week gereisd te hebben naar Roemenië en Hongarije, zijn wij terug in Nederland en voelen we ons weer thuis. Na bijna 4000 km te hebben afgelegd wachten vrienden en geliefden ons op en het was een warm welkom. Thuis is voor het meisje op deze foto een klein zigeunerdorp, ergens in de grensstreek Hongarije – Roemenië. Dat is de plek waar ze is geboren, haar familie en vrienden zijn, de plek waar ze zich veilig voelt. Haar omstandigheden zijn vanuit ons perspectief verre van goed. Ze woont in een huisje waarvan het dak lek is, er is te weinig goede voeding en ze kan pas naar school als ze schoolspullen heeft en een rugtas. Voor ruim 300 kinderen hebben we dit, namens veel sponsors en donoren, waaronder een zevental basisscholen in de provincie Groningen, kunnen realiseren. Vanuit onze rijkdom delen met de armste bevolking in Europa is een bijzonder voorrecht.

Na twee dagen reizen, de afstand is ruim 1600 km. komen we aan In ons verblijf in Letavertes. Een dorp op de grens van Hongarije Roemenië. We verblijven daar in een gasthuis bij een Lutherse kerk. Er is een warm welkom door Imre (hij houdt van eten, wij ook en dat komt goed uit…). Het is zaterdagavond. De volgende dag neemt Imre ons mee naar een miniconferentie waar ik spreek voor een zestigtal voorgangers van zigeunerkerken die in de afgelopen jaren zijn ontstaan. Ze komen uit Roemenië, Hongarije en Oekraine. Er zijn 3 bijeenkomsten en mijn verhaal in het engels wordt door Imre vertaald in het Hongaars. De inhoud ervan gaat over o.a. onze identiteit, onze positie in de maatschappij en de vraag hoe je er kan zijn voor de ander. Na een goede dag keren we terug naar ons verblijf en maandag wordt gebruikt om de buslading met rugtassen, kleding, dekens, schoenen enz. te verdelen over de 6 dorpjes die we gaan bezoeken. Dinsdag laden we de bus vol voor de eerste 3 dorpjes en voor we daar aankomen neemt Imre ons mee naar een bakkerij en een supermarkt. Bij de bakker heeft hij 150 broden besteld en bij de supermarkt koopt hij voor alle gezinnen vlees. We moeten nog langs één adres. Dat is een soort Kwikfit-garage. Eén van onze sponsoren heeft namelijk zo n 200 voetballen gedoneerd maar die zijn plat. Daar heb je pas iets aan als ze zijn opgepompt en vandaar naar de bandenboer want hij heeft een compressor. Binnen een uur zijn alle ballen op spanning en kan er gevoetbald worden. Dan rijden we naar het eerste dorpje. Daar woont Elisabeth met haar moeder en Elisabeth is gehandicapt. Ze kan o.a. niet lopen en omdat Hans en Mannie afgelopen zomer een rolstoel hebben gebracht zijn we nieuwsgierig over hoe het met haar is.

Het gaat goed met Elisabeth. We konden haar helpen met een rolstoel, warme dekens, brood, medische hulpmiddelen….., namens haar: Dank u wel…

De tweede dag bezochten we opnieuw 3 dorpjes en herhaalden we het uitdelen van brood, vlees, kleding, schoenen en dekens. Daarna, want nog niet alles was uitgedeeld hebben we het overige in een zigeunerdorp naar hun kerk gebracht en worden van daaruit de goederen verdeeld in die gezinnen waar het meest nodig is. s avonds aten we bij één van de voorgangers in zijn kerkje, samen met hun families en de leiders van de kerk. Heerlijk goulashsoep en brood en bovendien samen zingen. Het was een prachtige afsluiting van ons bezoek. De volgende dag was het donderdag en na het ontbijt vertrokken we weer richting Winschoten. Iets voorbij Praag, na 900 km overnachten we in een B&B en vrijdag kwamen we rond 16.00 uur aan in Winschoten.

Ik ben begonnen met Thuis en thuis is waar je hart is. Iets van ons hart is gebleven bij onze zigeunervrienden in Roemenië. Dat kan ook niet anders want we zijn gaan houden van deze mensen. Imre en Maria, zij doen een fantastisch werk onder de Roma-s en dat doen zij al jaren, gemotiveerd door de Liefde van God om je naaste lief te hebben. Dat werkt aanstekelijk. We brengen daar iets van onze overvloed en zij zijn een geschenk voor ons hart omdat ze ons laten zien waar het in het leven om gaat. Het is een voorrecht dat we hierbij betrokken zijn en samen met u en met jou kan dat. Volgend jaar hopen we opnieuw een reis te maken en ondertussen blijven we bidden en werken aan betere leefomstandigheden voor de Roma-s. Namens hen nogmaals dankuwel voor uw hulp en goederen, financiën of dat u voor hen bid.

Hartelijke groet van alle reizigers en het Ro-Manna bestuur; Jaap, Trijnie, Mannie, Imktje, Annet, Matthijs, Hans, Mannie, Fenny en Harry

Heel veel dank…

Gepubliceerd door hsbrouwer

docent godsdienst en maatschappijleer op Ubbo Emmius Scholengemeenschap in Stadskanaal

Eén opmerking over 'Thuis…'

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: